Dat is sinds 1990 mijn job: hoofdredacteur en coördinator van Klasse (bij de Vlaamse Overheid, Ministerie van Onderwijs en Vorming, Agentschap voor Onderwijscommunicatie).
Er bestond al veel langer een “informatieblad van het ministerie van onderwijs” maar toen de Vlaamse Gemeenschap bevoegd werd voor onderwijs en de minister geen inrichtende macht meer was van het “rijksonderwijs” kwam er in 1990 een nieuw en breed communicatiekanaal voor onderwijs in Vlaanderen. Ik mocht de naam bedenken en het project leiden. Samen met de steeds hogere verwachtingen en betrokkenheid van de samenleving, ouders en leerlingen groeide het stap voor stap uit: van bladen en acties naar websites, e-brieven en online televisie… Ondertussen werken we met redelijk wat volk, maar per initiatief gaat het om een bijzonder minimale bezetting die men in het buitenland niet voor mogelijk houdt. En ja, het kost geld. Maar we willen de drempel zo laag mogelijk voor iedereen. Democratie en betrokkenheid hebben hun prijs. Het is nog altijd beter te investeren in engagement en preventie van probleemgedrag dan achteraf de brokken te moeten lijmen, zoals vaak in onze buurlanden gebeurt. Uiteraard blijft men het project in vraag stellen. Dat is maar goed ook: zo blijven we scherp.